Żaba dalmatyńska


(Rana dalmatina)





Występowanie
Zasięg występowania żaby dalmatyńskiej ciągnie się od północnej Hiszpanii poprzez Francję, środkową i południową Europę i Turcję aż do Kaukazu i gór Uralu.
Opis
Żaba dalmatyńska należy do żab brunatnych. W obrębie tego gatunku nie wyróżnia się żadnych podgatunków. Jej ubarwienie jest podobne do ubarwienia żaby trawnej i moczarowej, ma jednak mniej plam. Za oczami występuje u niej ciemna plama skroniowa. Pysk tej żaby jest płaski i wysunięty, błona bębenkowa zaś umieszczona bardzo blisko oczu. Przedstawiciele populacji zamieszkujących Europę Środkową rzadko osiągają 6cm długości, ale w południowych rejonach występowania tego gatunku długość okazów może dochodzić do 12 cm. Njabardziej charakterystyczną cechą tej żaby są wyjątkowo długie, smukłe kończyny tylne. Dzięki długim nogom i wysmukłemu ciału żaba ta może wykonywać długie skoki - obserwowano skoki długości 2m i wysokości 0,75 m.
Biotop
Żaba dalmatyńska zyje w środowisku podobnym do żaby moczarowej w pewnych okolicach zajmując tę samą niszę ekologiczną. Lubi lasy liściaste, bukowe, grabowe o charakterze parkowym. Chętnie przebywa na trawiastych łąkach koło lasów liściastych. Występuje też na łąkach podmokłych, błotnistych, pokrytych wysoką roślinnością, często lecz nie zawsze, obfitujących w drobne zbiorniki wodne. Lubi teren podgórski, pagórkowaty o nachylonych stokach. Na gody wybiera niwielkie zbiorniki, kałuże leśne, rowy i niewielkie stawki.
Hodowla, Karmienie i Rozmnażanie podobne jak u moczarowej.







STRONA GŁÓWNA